Τρίτη, 25 Αυγούστου 2009

Τα δικά μας δικά μας ...και τα δικά σας δικά μας. όλα δικα μας.


Άνθρωποι και συστήματα

Παγκοσμιοποίηση και Καπιταλισμός προσχωρούν βάση σχεδίου.


Όσο και να μην πιστεύαμε μετά την μεταπολίτευση ότι η ενωμένη Ευρώπη θα μας έλυνε προβλήματα , δεν περιμέναμε ότι θα μας δημιουργούσε. Και έτσι σιωπηρά και χωρίς ενημέρωση ιδιαίτερη με απόφαση των κρατούντων και χωρίς επικύρωση από το λαό αποδεχτήκαμε σαν λαός να είμαστε μέλη της ευρωπαϊκής ένωσης.
Μέτρησαν για το λαό
Α) η ασφάλεια της χώρας από εξωτερικό κίνδυνο.
(ήταν λίγο μετά την εισβολή των τούρκων στην Κύπρο)
Β) η σταθεροποίηση της δημοκρατίας.
( ήταν λίγο μετά την πτώση της χούντας)
Γ) η ανάγκη να μπει τάξη στο ελληνικό κράτος και να υπάρξει κοινωνική δικαιοσύνη.
Δ) στο πίσω μέρος του μυαλού μας ήταν και η βελτίωση των εισοδημάτων μας και καλυτέρευση του επιπέδου διαβίωσης μας.

Κάποια βήματα έγιναν από τους δικούς μας πολιτικούς και κατά απαίτηση της κοινωνίας και ήταν προς την σωστή κατεύθυνση. ( π.χ. στην ισότητα, στην υγεία , στην κοινωνική μέριμνα, στο βιοτικό επίπεδο και στις υποδομές κλπ) . Και όλα αυτά τα πρώτα 20 χρόνια μετά την μεταπολίτευση.

Σήμερα τριάντα πέντε χρόνια μετά αισθάνομαι ότι όλα αυτά, και όσα έγιναν τα τελευταία δέκα πέντε χρόνια έγιναν ΒΑΣΕΙ ΣΧΕΔΙΟΥ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ , και το οποίο επέτυχε πλήρως.
Και εξηγούμαι
1) είχαμε ένα αγρότη που ήταν η πλειοψηφία του ελληνικού λαού και καλλιεργούσε όλη την Ελλάδα , ήταν υγιές κύτταρο της ελληνικής κοινωνίας, είχε της αποθήκες του γεμάτες και προσέφερε τα μέγιστα στο ελληνικό κράτος αφού ήταν από της λίγες δυνάμεις που είχε στην πρωτογενή παραγωγή. Σήμερα αφού συρρικνώθηκε η αγροτική τάξη και απαξιώθηκε η ντόπια ποιότητα παραγωγής αν και καλύτερη, γέμισε ο τόπος σπόρους εισαγωγής που παράγουν άχρωμα άγευστα ποιοτικώς πολύ κατώτερα αυτών που είχαμε , με σκοπό την μεγάλη παραγωγή , την κατάκτηση της ευρωπαϊκής αγοράς και με αυτό τον τρόπο την βελτίωση του αγροτικού εισοδήματος. Αποτέλεσμα αντί του επιχειρηματία αγρότη, με τις αποθήκες του γεμάτες έχουμε έναν στις τράπεζες χρεωμένο επαγγελματία που κάθε μέρα τα φέρνει και πιο δύσκολα πέρα ( όσοι ήρωες έμειναν στην ύπαιθρο και δεν γέμισαν τα αστικά κέντρα να γίνουν επαίτες του ανειδικεύτου μεροκάματου) και με τους πάντες κράτος υπηρεσίες ευρωπαϊκή ένωση κάθε τόσο να αλλάζουν τους κανόνες του παιγνιδιού ώστε να βάνουν χέρι στο πενιχρό εισόδημα του ( και να του παίρνουν πίσω με εύσχημο τρόπο το συμπλήρωμα απώλειας εισοδήματος που επεκράτησε να λέγεται κακώς ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ) και με τον τρόπο αυτό να κρέμεται από χίλιες υπηρεσίες και ελέγχους και να είναι από άρχοντας, υποχείριο της εκαστοτε εξουσίας οικονομικής , πολίτικης, κ.λπ. έρμαιο της ελεύθερης αγοράς που μόνο ελεύθερη δεν είναι., αφού είναι και ο πιο αδύναμος κρίκος .
2) είχαμε μια τάξη επαγγελματιών αξιοπρεπώς διαβιούντων ο ράπτης , ο κουρέας, ο εστιάτορας, ο παντοπώλης, ο μαραγκός, ο κτίστης, ο ψαράς, κ. λ. π. όλοι αυτοί ζούσαν με αξιοπρέπεια και προσέφεραν της υπηρεσίες τους στην κοινωνία , και όλοι αισθανόταν μια σιγουριά και έκτιζαν σιγά σιγά ένα καλύτερο αύριο για τους ίδιους, τα παιδιά τους, και την Ελλάδα ολόκληρη. Σε αυτή την Ελλάδα όλοι είχαν μια θέση όλοι είχαν ένα ρόλο αποδεκτό. Σήμερα που πάμε μπροστά ένα ένα τα επαγγέλματα κλείνουν, πάει ο ράπτης δεν χρειάζεται , πάει ο τσαγκάρης δεν χρειάζεται , πάει ο επιπλοποιός ο παλιός τώρα δεν μας χρειάζεται, οι ψαράδες μας , οι σφουγγαράδες μας ( έσπασαν λέει τα καΐκια τους, σκαριά έργα τέχνης για να τους επιδοτήσει η Ευρώπη μεγαλύτερα πλαστικά των εργοστασίων της για να χουν δουλειά να κάνουν οι βιομηχανίες τους, και ας έχουν αδειάσει οι θάλασσες από πλούτο , εξαιτίας των χημικών που απορρέουν στην θάλασσα και της υπέρ εκμετάλλευσης των πάντων και με κάθε τρόπο) , πάει και ο παντοπώλης , ήρθαν τα ξένα πολυκαταστήματα ( γιατί ξένα είναι όλα) να προσφέρουν όσο θέλουν τα δικά τους βιομηχανικά προϊόντα και με ποσοστά κέρδους που καλύτερα να μην μάθουμε ποτέ, και τα λίγα προϊόντα που παράγομαι σαν έλληνες, ( λάδι ,κρασί, κλπ ), πρέπει να φιλήσεις κατουρημένες ποδιές για να βρουν μια θέση στο ράφι, και σε τιμή τέτοια που ο συνεταίρος ( αγροτική τράπεζα), να μην λείπει από κανένα σπίτι. Αποτέλεσμα και αυτή η τάξη στην ουρά να παρακαλεί για μια πρόσληψη σαν εμποροϋπάλληλος η ξενοδοχοϋπάλληλος σε κάποιο αστικό κέντρο μίζερος ευάλωτος και μέσα στην ανασφάλεια για το αύριο.

3) Είχαμε και τους προνομιούχους Δημοσίους και μη Υπαλλήλους μια τάξη με σιγουριά σίγουρο εισόδημα δικαιώματα ,αξιοπρεπές ωράριο και αγοραστική δύναμη και όλοι τους ζήλευαν . Το εισόδημα τους έπιανε τόπο διότι έφτανε από τον κουρέα μέχρι το κτίστη από παντοπώλη μέχρι το αγρότη και τον ψαρά. Και παιδιά συνήθως του λαού πλήρωναν τον κόπο του προϊόντος που αγόραζαν , ήξεραν πόσο δύσκολο είναι να παράγεις , το είχαν ζήσει στο σπίτι τους , του πατέρα τους του αδελφού τους , προσέφεραν στην κοινωνική συνοχή. Σήμερα πάνε και αυτοί η γενεά που απέκτησε τόσες γνώσεις, με τόσες στερήσεις των οικογενειών τους, με πτυχία πανεπιστημίων , η γενεά των 700 ευρώ καλείται να περιφέρεται με ένα βιογραφικό για να εργαστεί σε ιδιωτικές εταιρίες χωρίς ωράριο και σίγουρο μεροκάματο στις ορέξεις του κάθε αφεντικού και με καμιά σιγουριά τετράωρος η οκτάωρος απασχολήσιμος , αναλώσιμος , ελεγχόμενος.
Συμπέρασμα το σχέδιο πέτυχε ο υπερήφανος Κρητικός , ο υπερήφανος Έλληνας αν και φτωχότερος πιο παλιά , είχε τσαγανό και περηφάνια .δημιουργούσε πλούτο για τον τόπο του για το χωριό του για την Ελλάδα δεν υπάρχει πια, και σήμερα μέσα από την Ευρώπη γίνεται μια στρατιά δούλων ανυπεράσπιστων εργατών στην υπηρεσία του καπιταλιστικού συστήματος και της παγκοσμιοποίησης.
Αυτό δεν μπορεί νάνε τυχαίο ,είναι βάση σχεδίου , και οι λαοί της Ευρώπης πρέπει να ξυπνήσουν όσο πιο γρήγορα γίνεται τώρα πριν είναι αργά και χυθεί αίμα για να αλλάξουν τα πράγματα.
ΚΑΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑΙ ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ , ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗΝ Η ΕΥΡΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟΥΣ ΠΟΥ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΒΑΘΜΟ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.

******** Το θέμα αυτό είναι απαγορευμένο από τους κρατούντες και τα μέσα ενημέρωσης. Δεν βολεύει το σύστημα, αλλά δεν πάει άλλο ας το ανοίξουμε στα blogs το χρωστούμε στην Δημοκρατία στην ελευθερία σκέψης , αλλά πολύ περισσότερο στην ΝΕΑ ΓΕΝΕΑ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: