Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2009

Ενας χρόνος χωρίς τόν Αλέξη Γρηγορόπουλο....


Αυτή η γενιά κάποια στιγμή θα μιλήσει. Συγνώμη. Αυτή η γενιά μιλάει ήδη, απλά εμείς δεν την ακούσαμε τόσο καιρό. Όχι γιατί αντί για λόγο πετούσε πέτρες και έβγαζε κραυγές αλλά γιατί ξεχάσαμε εμείς ως κοινωνία το νόημα του διαλόγου. Τους καλούμε να αποφεύγουν την βία όταν έχουμε βάλει την βία στη ημερήσια διάταξη της ζωής μας. Στη δουλειά, στο σπίτι στο πολιτικό σύστημα. Τους στείλαμε το μήνυμα ότι στη ζωή πετυχαίνεις αν "Κουτουπώνεις" ή εισαι κομματικός αριβίστας. Τους καλούμε να ενταχθούν σε ένα σύστημα και να τηρήσουν ένα σύστημα ηθικής που το έχουμε κατακρεουργήσει εμείς εν τη γεννέσει του.
Απεχθάνομαι τη βια. Θεωρώ μία απο τις μεγαλύτερες πληγές την θολοκολτούρα της διανοήσης που έχει καταστήσει την βία πολιτική απάντηση. Και ίσως αυτός να είναι ένας απο τους σημαντικότερους λόγους που θα πρέπει το πολιτικό μας σύστημα, και οι εκπαιδευτικοί να βγούν στην κοινωνία γιατί αν δεν το κάνουμε εμείς θα το κάνουν "οι νταβατζήδες του προοδευτισμού".

Απο το press-gr.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια: