Ένας πατέρας με οικονομική άνεση θέλοντας να διδάξει στον γιό του τι σημαίνει φτώχεια τον πήρε μαζί του για να περάσουν λίγες μέρες στο χωριό σε μια οικογένεια που ζούσε στο βουνό.Πέρασαν τρείς μέρες και δύο νύχτες στην αγροικία.Καθώς επέστρεφαν στο σπίτι μέσα στο αυτοκίνητο ο πατέρας ρώτησε τον γιό του:
Πώς σου φάνηκε η εμπειρία;
Ωραία απάντησε ο γιός με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό...
Και τι έμαθες; συνέχισε με επιμονή ο πατέρας.
Ο γιός απάντησε:
-Εμείς έχουμε ένα σκύλο,ενώ αυτοί τέσσερις...
-Εμείς διαθέτουμε μια πισίνα που φτάνει μέχρι τη μέση του κήπου,ενώ αυτοί ένα ποτάμι δίχως τέλος με κρυστάλλινο νερό μέσα και γύρω από το οποίο υπάρχουν και άλλες ομορφιές…
-Εμείς εισάγουμε φαναράκια από την Ασία για να φωτίζουμε τον κήπο μας,ενώ αυτοί φωτίζονται από τα αστέρια και το φεγγάρι…
-Η αυλή μας φτάνει μέχρι το φράχτη,ενώ η δική τους μέχρι τον ορίζοντα…
-Εμείς αγοράζουμε το φαγητό μας,ενώ αυτοί πάλι σπέρνουν και θερίζουν γι αυτό…
-Εμείς ακούμε CDs,ενώ αυτοί απολαμβάνουν μια απέραντη συμφωνία από πουλιά,βατράχια και άλλα ζώα και όλα αυτά διακόπτονται που και που από το ρυθμικό τραγούδι του γείτονα που εργάζεται στο χωράφι…
-Εμείς μαγειρεύουμε με ηλεκτρική κουζίνα,ενώ αυτοί ότι τρώνε έχει αυτή τη θεσπέσια γεύση μιας και μαγειρεύουν στα ξύλα…
-Εμείς για να προστατευθούμε ζούμε περικυκλωμένοι από έναν τοίχο με συναγερμό,ενώ αυτοί ζούνε με τις ορθάνοιχτες πόρτες τους προστατευμένοι από τη φιλία των γειτόνων τους…
-Εμείς ζούμε «καλωδιωμένοι» με το κινητό,τον υπολογιστή,την τηλεόραση,ενώ αυτοί αντίθετα «συνδέονται» με τη ζωή,τον ουρανό,τον ήλιο,το νερό,το πράσινο του βουνού,τα ζώα τους,τους καρπούς της γης τους,την οικογένειά τους...
Ο Πατέρας έμεινε έκθαμβος από τις απαντήσεις του γιού του… και ο γιός ολοκλήρωσε με τη φράση:
«Σ’ευχαριστώ μπαμπά που μας δίδαξες πόσο φτωχοί είμαστε…!!!»
Ανώτερο το επίπεδο, από τα συνηθισμένα είναι και φέτος ξεχωριστό το ημερολόγιο των συλλόγων *** Σύλλογος Ανάπτυξης Αγίου Ιωάννου *** και ***Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Φερμών*** .Ξεχωριστό είναι το θέμα που καταπιάνεται και φέτος … τα παιδικά παιχνίδια , τραγουδάκια κ.λ.π. Στα πιο παλιά χρόνια, τότε που χωρίς τηλεόραση και διαφήμιση, τα σοκάκια του χωριού , ο περίβολος του σχολειού ή της εκκλησίας , αλλά και το πεζούλι δίπλα στην παραστιά της γιαγιάς, ήταν ΤΟ ΟΛΟΗΜΕΡΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ των μικρών παιδιών κάθε γειτονιάς του χωριού. Σήμερα και σε περίοδο κρίσης δείτε πόσο απλά και με ΜΗΔΕΝ ΚΟΣΤΟΣ απασχολούσαν τότε τα παιδιά και με πιο τρόπο και πια παιχνίδια τους παρείχαν , την γύμναση του μυαλού, του σώματος , και της κριτικής σκέψης. Ένα τρόπο που εγκαταλείψαμε για χατίρι του διαφημιζόμενου παιγνιδιού , και της T V , που ανάγκασε το παιδί να κλείνετε σε ένα δωμάτιο (υποτίθεται παράδεισο) με χιλιάδες πλαστικά διαφημιζόμενα ακριβά και φθηνά παιγνίδια, κουλτούρας άλλων λαών και ηθών , που ίσως να περνούν και τα μηνύματα που θέλουν να έχομε φτάσει στην απάνθρωπη και χωρίς συνοχή και ηθική σημερινή κοινωνία . Η ευθύνη μας είναι δική μας …. το **σιώπα βλέπω έργο , κλπ *** πρέπει να σταματήσει, και ας μιλήσομε και με τα παιδιά μας , αλλά και μεταξύ μας, εκεί πιστεύω είναι και η λύση σε πολλά από τα σημερινά προβλήματα της κοινωνίας μας . ΜΠΡΑΒΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ που βοηθήσατε για να έχουμε στα χέρια μας , όχι ένα ημερολόγιο ,αλλά και εργαλείο που πιστεύω ότι μεταφέρει στη νέα γενιά , στα παιδιά μας , αλλά και στους νέους γονείς , νέες παπουδογιαγιάδες ένα χαμένο παράδεισο γνώσης και μνήμης. Είμαι σίγουρος ότι κάποια από αυτά θα φτάσουν , να τα παίζουν τα μικρά μας παιδιά ή εγγόνια και αυτό θα είναι η ηθική ικανοποίηση όλων των κόπων , των συντελεστών της αξιέπαινης προσπάθειας που διαχρονικά γίνεται αθόρυβα στον σύλλογο του Αι Γιάννη …. !!
